Pininfarina – 2 model serisi

1930 yılında Battista "Pinin" Farina, Turin'de bir tasarım atölyesi açtığında kimse bilmiyordu ki bu, otomotiv tarihinin en etkili karoseri üreticilerinden birini kuracaktı. Pinin, sanatçı ruhuyla mühendislik bilgisini birleştiren nadir bir adamdı. Aristokrat müşteriler ve meraklı zenginler, onun atölyesine gelip hayallarını gerçeğe dönüştürmesini istiyorlardı. O dönemde bu, elle yapılan sanat ve otomotif tasarımının buluştuğu tek yer gibiydi. Küçük bir operasyondan başladı ama büyük hedefleri vardı.

İlk yıllar zor geçti. Pinin, Ferrari, Alfa Romeo ve Lancia gibi markaların karoseri tasarımını yapıyordu—ama kredi almak, işçi bulunmak, malzeme temin etmek daima bir mücadeleydi. 1961'de oğlu Sergio'nun şirkete katılması işleri değiştirdi. Sergio, tasarımda yeni bir vizyonu getirdi; hızlı, temiz, modern hatlar. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra kalkınma döneminde Pininfarina, Cisitalia, Lancia ve Alfa Romeo'nun ikonik modellerini tasarlıyordu—ama bu başarı hemen gelmedi. Yıllarca gölgede kalırken, aslında endüstriye rehberlik ediyorlardı.

Gerçek dönüm noktası gecikmişti ama sonunda geldi. 1966'da Ferrari 365 GTB/4 Daytona ortaya çıktığında, Pininfarina'nın adı dünya çapında yankı uyandırdı. Şu hatlara bakın—kaportasız, agresif ön uç, o ikonik çift farlar. Neredeyse beş on yıl boyunca bu tasarım, performans ve güzelliğin nasıl buluşacağının tanımıydı. Ama bekleyin, daha da var. Onlar Ferrari'yle bitirmedi; Lancia Stratos, Alfa Romeo Montreal, hatta Rolls-Royce tasarımları yapıyorlardı. Tasarım dünyasında, Pininfarina'nın adı büyü anlamına geliyordu.

Şirket genişledi, ancak her zaman kontrollü bir şekilde. 1980'lerde ve 1990'larda Pininfarina, sadece tasarım yapan bir firma değil, tam üretim kapasitesine sahip bir şirket haline geldi. Bugatti Eb110, Alfa Romeo Brera, Maserati MC12—her biri bir şedeserdi. Nassau Grubu tarafından satın alındığında (sonra Mahindra), Pininfarina'nın itibarı hiç sarsılmadı. Çünkü özünde, o hala tasarımcıydı. Hala sanatçıydı. Hala Pinin'in ruhunu taşıyordu. Fabrika değişebilirdi, mülkiyet değişebilirdi ama stil asla.

Bugün Pininfarina, elektrik çağına girdi—ve bu çok uygun. Battista elektrikli hiperoto, kurucunun adını taşıyor ve 1.900 beygirlik bir şaheserdir. Sonra Pura Vision geliyor—konsept olarak harika ama üretim versiyonu çok uzak gibi görünüyor. Gerçekten de, elektrikli koleksiyonu görmek ilginç. Pinin'in mirası hala güçlü—kağıttan metal, elektrikten hız. Dokuz on dekad sonra hala aynı işi yapıyorlar: imkansızı tasarlamak.