Toyota Caldina – Specyfikacje & 6 Generacji

Toyota zbudowała 6 generacji (włączając restylizacje) Caldiny w latach 1992–2007, dokumentując w bazie Automobilisto łącznie 72 warianty. Pierwsza generacja (T190) ustanowiła formułę praktycznego kombi z gamą silników benzynowych i diesla, osiągając maksymalnie 135 KM. Restylizacja 1996 roku podniosła poprzeczkę do 175 KM, przygotowując grunt pod rewolucyjną drugą generację. Seria T210 (1997–2002) przyniosła skok mocy do 260 KM dzięki turbodoładowanym jednostkom 3S-GTE znanym z Celicy GT-Four — warianty GT-T z napędem 4WD stały się legendą wśród entuzjastów sportowych kombi. Druga generacja oferowała najszerszą paletę silników (94–260 KM) i największą liczbę wariantów po restylizacji (14 w latach 2000–2002). Trzecia generacja (T240, 2002–2007) uprościła ofertę, eliminując diesla i zawężając moc do przedziału 132–260 KM — 10 wariantów ostatnich dwóch serii zamknęło produkcję w 2007 roku. Archiwa Automobilisto zawierają 6 broszur z lat 2000–2005, dokumentujących schyłkowe lata modelu na rynku japońskim.

Caldina była produktem wyłącznie na rynek japoński, nigdy nie trafiając do oficjalnej dystrybucji europejskiej. W Polsce model znany jest głównie z importów JDM, gdzie poszukiwane są zwłaszcza warianty GT-T drugiej generacji z turbodoładowanymi silnikami 260 KM i napędem 4WD. Brak homologacji europejskiej i kierownica po prawej stronie ograniczają popularność, choć entuzjaści doceniają połączenie praktyczności kombi z osiągami sportowymi. Model konkurował na japońskim rynku z Honda Accord Wagon i Nissan Avenir.