Toyota Starlet – Dane techniczne wszystkich generacji

Toyota zbudowała cztery generacje Starleta między 1978 a 1999 rokiem, konsekwentnie rozwijając formułę małego hatchbacka dla kierowców stawiających na rachunek ekonomiczny. Druga generacja stanowiła skromny start z dwoma wariantami i silnikami do 54 KM, trzecia dodała wybór i moc do 75 KM, lecz prawdziwy skok nastąpił w czwartej odsłonie — 30 wariantów, diesel 2.0 D i sportowa wersja GT Turbo ze 135 KM uczyniły Starleta uniwersalnym narzędziem dla różnych potrzeb. Piąta generacja utrzymała ten zakres (55–135 KM, 22 warianty), dopracowując estetykę i jakość montażu bez rewolucji technicznej. Platforma pozostała prosta, napęd przedni, silniki rzędowe — Toyota nie gonił trendów, lecz doskonaliła sprawdzoną konstrukcję. Dokumentacja Automobilisto obejmuje wszystkie 64 warianty wyprodukowane w tym okresie, od bazowych 1.0 po turbodoładowane 1.3 GT. Szczyt popularności modelu przypadł na lata dziewięćdziesiąte, gdy czwarta generacja zdominowała segment B w Europie Zachodniej, skąd trafiała masowo do Polski jako tani, pewny import. Koniec produkcji w 1999 roku zamknął dwudziestoletnią historię nazwy — następca nie nosił już tego miana, a segment B przeszedł do ery Yarisa.

Starlet nigdy nie był oficjalnie sprzedawany w Polsce przez autoryzowaną sieć, lecz zdominował krajowy rynek wtórny jako klasyczny zachodnioeuropejski import lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych. Niemcy, Holandia i Belgia dostarczyły tysiące egzemplarzy — głównie czwartej i piątej generacji — które stały się symbolem taniego wejścia do motoryzacji. Niskie spalanie (benzynowe 1.3 osiągały 5,5–6 l/100 km w cyklu mieszanym), szeroka dostępność części zamiennych i prostota napraw u niezależnych mechaników uczyniły Starleta idealnym autem dla studentów i młodych rodzin. Diesel 2.0 D, choć wolniejszy, przyciągał kierowców nastawionych na maksymalne oszczędności przy dużych przebiegach.